Babam, Karadağ Büyükelçisi ve emekli General Alparslan Demirhan’dı. Annemle yaşadığı yasak aşkın meyvesi olarak doğdum. Varlığım onun kariyerini yok edebilecek bir sır olduğu için yıllarca bir evde beni sakladı. Kaçmayı defalarca denedim, her seferinde yakalandım. Ta ki 25 yaşımda, yağmurlu bir gecede o hapisten kurtulana dek… Yolum Binbaşı Tugay’la kesişti. Bana el uzatan bu adamın, aslında babamdan intikam almak istediğini o an bilmiyordum. Ve o yardımın, beni onun tutsağı yapacağını da bilmiyordum. && Tugay bir adım yaklaştı, parmaklarını çeneme koydu ve yavaşça yukarı kaldırdı. Gözlerimin içine bakarken sesi buz gibi, ama bir o kadar da yakıcıydı:“Bundan sonra bedenin de ruhun da bana ait.” Durdu. Nefesi yüzüme değiyordu.“Ve ben… bana ait olanı kimseyle paylaşmam.”